محمدمهدی ربانی املشی: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
 
(۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۱: خط ۳۱:
}}
}}
'''محمدمهدی ربانی املشی'''، [[شاگردان امام‌خمینی|شاگرد امام‌خمینی]]، روحانی مبارز، نماینده [[مجلس خبرگان قانون اساسی|مجلس خبرگان]] و [[مجلس شورای اسلامی]]، دادستان کل کشور و عضو [[شورای نگهبان]].
'''محمدمهدی ربانی املشی'''، [[شاگردان امام‌خمینی|شاگرد امام‌خمینی]]، روحانی مبارز، نماینده [[مجلس خبرگان قانون اساسی|مجلس خبرگان]] و [[مجلس شورای اسلامی]]، دادستان کل کشور و عضو [[شورای نگهبان]].
محمدمهدی ربانی ­املشی در سال ۱۳۱۳ در [[قم]] متولد شد و آموزش را در مکتب­‌خانه آغاز کرد و پس از گذراندن پایه ششم تحصیلات جدید، تحصیلات حوزوی را آغاز کرد و از دروس اساتید بنام از جمله: [[حسینعلی منتظری]]، سیدمحمدحسین طباطبائی، [[سیدحسین بروجردی]] و [[امام‌خمینی]] بهره برد.
ربانی ­املشی که رابطه صمیمی با اکبر [[اکبر هاشمی رفسنجانی|هاشمی ­رفسنجانی]] داشت، از روحانیون فعال در [[انقلاب اسلامی ایران|نهضت امام‌خمینی]] بود و با سخنرانی در مناسبت­‌های مذهبی و در شهرهای مختلف ایفای نقش می­‌کرد و چند بار دستگیر و زندانی و تبعید شد. او در چهلم گرامی داشت شهادت [[سیدمصطفی خمینی]] در مسجد اعظم قم سخنرانی کرد و در آذر ۱۳۵۶ به سه سال تبعید محکوم شد.
ربانی­ املشی پس از پیروزی انقلاب اسلامی از اعضای سه نفره ستاد انقلاب در قم بوده و از جمله کارهای آنها اعزام [[قضات]] به نقاط مختلف کشور بوده است. او نماینده مردم گیلان در مجلس خبرگان قانون اساسی و نماینده مردم تهران در دومین دوره مجلس شورای نگهبان و نایب رئیس مجلس بوده است. وی نماینده مردم استان خراسان در مجلس خبرگان رهبری بوده است.
ربانی­ املشی با حکم امام‌خمینی در سال ۱۳۵۹ به عضویت [[شورای عالی انقلاب فرهنگی|ستاد انقلاب فرهنگی]] و در سال ۱۳۶۰ به سمت دادستانی کل کشور منصوب شد.
محمدمهدی ربانی­ املشی در سال ۱۳۶۴ بر اثر عارضه مغزی درگذشت و در مسجد بالاسر حرم [[حضرت فاطمه معصومه(س)|فاطمه معصومه(س)]] به خاک سپرده شد.


== زندگی‌نامه ==
== زندگی‌نامه ==
محمدمهدی ربانی در آذر ۱۳۱۳، در خانواده‌ای روحانی در شهر [[قم]] به دنیا آمد.<ref>دبیرخانه، ۲/۳۵۱.</ref> پدر وی عبدالمکارم ساکن قم بود و در نهایت [[زهد]] و قناعت زندگی می‌کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، پنج.</ref> وی در پنج‌سالگی [[قرآن]] را در مکتب‌خانه آموخت و در همان ایام مادرش را از داد<ref>ربانی املشی، یاران امام، پنج.</ref> و پس از گذراندن پایه ششم ابتدایی<ref>محبوبی، ۳/۲۲۳.</ref> و با تشویق پدر به دروس حوزوی روی آورد.<ref>دبیرخانه، ۲/۳۵۴–۳۵۵.</ref>
محمدمهدی ربانی در آذر ۱۳۱۳، در خانواده‌ای روحانی در شهر [[قم]] به دنیا آمد.<ref>دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری، خبرگان ملت، ۲/۳۵۱.</ref> پدر وی عبدالمکارم ساکن قم بود و در نهایت [[زهد]] و قناعت زندگی می‌کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، پنج.</ref> وی در پنج‌سالگی [[قرآن]] را در مکتب‌خانه آموخت و در همان ایام مادرش را از داد<ref>ربانی املشی، یاران امام، پنج.</ref> و پس از گذراندن پایه ششم ابتدایی<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۳.</ref> و با تشویق پدر به دروس حوزوی روی آورد.<ref>دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری، خبرگان ملت، ۲/۳۵۴–۳۵۵.</ref>


ربانی مکاسب، کفایهٔ الاصول و بخشی از کتاب اشارات و شرح منظومه را نزد [[حسینعلی منتظری]] و بخشی از [[فلسفه]] را نزد [[سیدمحمدحسین طباطبایی]] فرا گرفت.<ref>همان، ۲/۳۵۶؛ هاشمی رفسنجانی، امید و دلواپسی، ۱۸۱.</ref> وی سه سال در درس خارج فقه [[سیدحسین بروجردی]] شرکت کرد و یک دوره اصول و بخشی از خارج فقه را نزد [[امام‌خمینی]] آموخت.<ref>محبوبی، ۳/۲۲۷.</ref>
ربانی مکاسب، کفایهٔ الاصول و بخشی از کتاب اشارات و شرح منظومه را نزد [[حسینعلی منتظری]] و بخشی از [[فلسفه]] را نزد [[سیدمحمدحسین طباطبایی]] فرا گرفت.<ref>دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری، خبرگان ملت، ۲/۳۵۶؛ هاشمی رفسنجانی، امید و دلواپسی، ۱۸۱.</ref> وی سه سال در درس خارج فقه [[سیدحسین بروجردی]] شرکت کرد و یک دوره اصول و بخشی از خارج فقه را نزد [[امام‌خمینی]] آموخت.<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۷.</ref>


ربانی پس از [[تبعید امام‌خمینی]] به ترکیه در درس خارج فقه [[سیدمحمد محقق داماد]] و سه سال در درس فقه [[مرتضی حائری یزدی|مرتضی حائری]] شرکت کرد.<ref>محبوبی، ۳/۲۲۷؛ ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۱۷–۳۱۸.</ref> وی با [[اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[محمد مؤمن]] و [[سیدحسن طاهری خرم‌آبادی]] هم‌بحث بود؛<ref>محبوبی، ۳/۲۲۷.</ref> اما رابطه‌اش با هاشمی رفسنجانی صمیمی‌تر بود<ref>محبوبی، ۳/۲۲۵.</ref> و به عقد اخوت انجامید.<ref>هاشمی رفسنجانی، دوران مبارزه، ۱/۶۷.</ref>
ربانی پس از [[تبعید امام‌خمینی]] به ترکیه در درس خارج فقه [[سیدمحمد محقق داماد]] و سه سال در درس فقه [[مرتضی حائری یزدی|مرتضی حائری]] شرکت کرد.<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۷؛ ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۱۷–۳۱۸.</ref> وی با [[اکبر هاشمی رفسنجانی]]، [[محمد مؤمن]] و [[سیدحسن طاهری خرم‌آبادی]] هم‌بحث بود؛<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۷.</ref> اما رابطه‌اش با هاشمی رفسنجانی صمیمی‌تر بود<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۵.</ref> و به عقد اخوت انجامید.<ref>هاشمی رفسنجانی، دوران مبارزه، ۱/۶۷.</ref>


== دوران مبارزه ==
== دوران مبارزه ==
ورود ربانی املشی به فعالیت‌های سیاسی هنگامی بود که سیدعبدالحسین واحدی از اعضای [[فدائیان اسلام]] در اعتراض به انتقال جنازه [[رضا پهلوی|رضاشاه پهلوی]] در سال ۱۳۲۹ به ایران، در [[مدرسه فیضیه|فیضیه]] سخنرانی داشت. ربانی [[طلاب]] را تشویق به تعطیلی دروس حوزه و حضور در سخنرانی واحدی کرد.<ref>پیام انقلاب، ۲۶–۲۷.</ref> حضور وی در [[تدریس امام‌خمینی|درس امام‌خمینی]] موجب آشنایی او با ایشان و شیفتگی‌اش به ایشان شد.<ref>محبوبی، ۳/۲۲۸.</ref> در ماجرای [[دستگیری امام‌خمینی]] و [[قیام پانزده خرداد ۱۳۴۲|واقعه خونین پانزده خرداد ۱۳۴۲]]، ربانی با تهیه دو دست کفن به همراه پدرش راهی [[تهران]] شدند.<ref>ربانی املشی، یاران امام، نه.</ref> او همچنین همراه جمعی از فضلا و مدرسان حوزه علمیه قم، طی نامه‌ای به هیئت دولت، بازداشت امام‌خمینی را محکوم کرد.<ref>مرکز اسناد، ۳/۱۰۴–۱۰۶.</ref> ربانی در اسفند ۱۳۴۲ طی تلگرامی همراه علمای [[حوزه علمیه قم]]، به حسنعلی منصور، نخست‌وزیر وقت، به‌ادامه بازداشت امام‌خمینی و علما اعتراض کرد<ref>مرکز اسناد، ۳/۱۰۹–۱۱۰.</ref> و برای آنکه [[امام‌خمینی]] از بازداشت آزاد شود، برای اثبات [[مرجعیت امام‌خمینی|مرجعیت ایشان]] در تهیه و تدوین کتاب نجاة العباد، نخستین [[رساله توضیح المسائل امام‌خمینی|رساله عملیه امام‌خمینی]]، نقش اساسی داشت.<ref>پیام انقلاب، ۲۹ و ۳۰.</ref>
ورود ربانی املشی به فعالیت‌های سیاسی هنگامی بود که سیدعبدالحسین واحدی از اعضای [[فدائیان اسلام]] در اعتراض به انتقال جنازه [[رضا پهلوی|رضاشاه پهلوی]] در سال ۱۳۲۹ به ایران، در [[مدرسه فیضیه|فیضیه]] سخنرانی داشت. ربانی [[طلاب]] را تشویق به تعطیلی دروس حوزه و حضور در سخنرانی واحدی کرد.<ref>پیام انقلاب، مجله، ۲۶–۲۷.</ref> حضور وی در [[تدریس امام‌خمینی|درس امام‌خمینی]] موجب آشنایی او با ایشان و شیفتگی‌اش به ایشان شد.<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۸.</ref> در ماجرای [[دستگیری امام‌خمینی]] و [[قیام پانزده خرداد ۱۳۴۲|واقعه خونین پانزده خرداد ۱۳۴۲]]، ربانی با تهیه دو دست کفن به همراه پدرش راهی [[تهران]] شدند.<ref>ربانی املشی، یاران امام، نه.</ref> او همچنین همراه جمعی از فضلا و مدرسان حوزه علمیه قم، طی نامه‌ای به هیئت دولت، بازداشت امام‌خمینی را محکوم کرد.<ref>مرکز اسناد انقلاب اسلامی، اسناد انقلاب اسلامی، ۳/۱۰۴–۱۰۶.</ref> ربانی در اسفند ۱۳۴۲ طی تلگرامی همراه علمای [[حوزه علمیه قم]]، به حسنعلی منصور، نخست‌وزیر وقت، به‌ادامه بازداشت امام‌خمینی و علما اعتراض کرد<ref>مرکز اسناد انقلاب اسلامی، اسناد انقلاب اسلامی، ۳/۱۰۹–۱۱۰.</ref> و برای آنکه [[امام‌خمینی]] از بازداشت آزاد شود، برای اثبات [[مرجعیت امام‌خمینی|مرجعیت ایشان]] در تهیه و تدوین کتاب نجاة العباد، نخستین [[رساله توضیح المسائل امام‌خمینی|رساله عملیه امام‌خمینی]]، نقش اساسی داشت.<ref>پیام انقلاب، مجله، ۲۹ و ۳۰.</ref>


ربانی در عاشورای ۱۳۸۳ق/ ۱۳۴۳، در مسجد امام‌زاده حبیب‌بن‌موسی در کاشان به مناسبت سالگرد واقعه پانزده خرداد ۱۳۴۲، علیه [[رژیم پهلوی]] سخنرانی کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۵.</ref> وی در سالروز میلاد [[حضرت فاطمه زهرا(س)|حضرت فاطمه(ع)]] بیستم جمادی‌الثانی ۱۳۸۴ق/ چهارم آبان ۱۳۴۳، در قم در خانه [[سیدشهاب‌الدین مرعشی نجفی]]، ضمن سخنرانی، [[کاپیتولاسیون|قانون کاپیتولاسیون]] را سند بردگی ملت ایران دانست.<ref>محبوبی، ۳/۲۲۹–۲۳۰.</ref> وی در بهمن همان سال، در مسجدجامع بازار تهران طی سخنرانی، به سیاست‌های اقتصادی، فرهنگی و خفقان رژیم پهلوی شدیداً اعتراض و برای سلامتی امام‌خمینی دعا کرد و پس از آن به اتهام تبلیغ علیه دولت بازداشت و روانه زندان قزل‌قلعه شد؛ اما به دلیل نبود دلایل کافی بر اثبات اتهام علیه وی، در بیستم اردیبهشت ۱۳۴۴ از زندان آزاد شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۴۰–۵۰ و ۶۱–۷۲.</ref> وی در مهر ۱۳۴۴ طی اعلامیه‌ای همراه فضلا و طلاب [[حوزه علمیه قم]]، انتقال [[امام‌خمینی]] از ترکیه به نجف را مایه خرسندی دانست؛ اما ادامه تبعید ایشان را موجب تأثر و تنفر عموم ملت خواند.<ref>مرکز اسناد، ۳/۱۷۴.</ref>
ربانی در عاشورای ۱۳۸۳ق/ ۱۳۴۳، در مسجد امام‌زاده حبیب‌بن‌موسی در کاشان به مناسبت سالگرد واقعه پانزده خرداد ۱۳۴۲، علیه [[رژیم پهلوی]] سخنرانی کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۵.</ref> وی در سالروز میلاد [[حضرت فاطمه زهرا(س)|حضرت فاطمه(ع)]] بیستم جمادی‌الثانی ۱۳۸۴ق/ چهارم آبان ۱۳۴۳، در قم در خانه [[سیدشهاب‌الدین مرعشی نجفی]]، ضمن سخنرانی، [[کاپیتولاسیون|قانون کاپیتولاسیون]] را سند بردگی ملت ایران دانست.<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۲۹–۲۳۰.</ref> وی در بهمن همان سال، در مسجدجامع بازار تهران طی سخنرانی، به سیاست‌های اقتصادی، فرهنگی و خفقان رژیم پهلوی شدیداً اعتراض و برای سلامتی امام‌خمینی دعا کرد و پس از آن به اتهام تبلیغ علیه دولت بازداشت و روانه زندان قزل‌قلعه شد؛ اما به دلیل نبود دلایل کافی بر اثبات اتهام علیه وی، در بیستم اردیبهشت ۱۳۴۴ از زندان آزاد شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۴۰–۵۰ و ۶۱–۷۲.</ref> وی در مهر ۱۳۴۴ طی اعلامیه‌ای همراه فضلا و طلاب [[حوزه علمیه قم]]، انتقال [[امام‌خمینی]] از ترکیه به نجف را مایه خرسندی دانست؛ اما ادامه تبعید ایشان را موجب تأثر و تنفر عموم ملت خواند.<ref>مرکز اسناد انقلاب اسلامی، اسناد انقلاب اسلامی، ۳/۱۷۴.</ref>


ربانی املشی در آبان ۱۳۴۹ در مسجد اعظم املش، دربارهٔ عملکرد رژیم پهلوی سخنرانی انتقادی کرد که مأموران شهربانی وی را بازداشت کردند و به ژاندارمری گیلان فرستادند.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۳۴.</ref> وی در اردیبهشت ۱۳۵۱ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در قم بازداشت شد و برای بار دوم روانه زندان قزل‌قلعه گردید؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۳۸–۱۴۰.</ref> اما در تیر ۱۳۵۱ به شرط عدم خروج از حوزه قضایی تهران از زندان آزاد شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۴۸.</ref> وی سپس در ۲۵ مرداد ۱۳۵۲ به دلیل فعالیت‌های ضد [[رژیم پهلوی]] و حمایت از امام‌خمینی به سه سال تبعید در شهر شوشتر خوزستان محکوم شد،<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۵۹.</ref> اما در آنجا نیز به فعالیت‌های خود ادامه داد؛ به همین دلیل رژیم پهلوی محل تبعید وی را در اردیبهشت ۱۳۵۳ از شوشتر به فردوس خراسان تغییر داد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۸۴.</ref> اما ربانی پس از ورود به آن شهر با اقامه نماز جماعت مردم را به خود جذب کرد؛ چنان‌که در آغاز فعالیت وی تعداد نمازگزاران از سی نفر بیشتر نبود؛ اما با فعالیت او به سیصد نفر افزایش یافت که موجب نارضایتی [[ساواک|سازمان اطلاعات و امنیت کشور]] (ساواک) شد؛ به همین دلیل ساواک در آغاز مانع از ادامه نماز جماعت وی شد و از اداره سوم درخواست تغییر محل تبعید وی را کرد. سپس در اسفند ۱۳۵۴ به دلیل ادامه فعالیت‌های سیاسی، وی را همراه ۶۱ نفر دیگر ممنوع‌الخروج کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۰۶–۲۲۷.</ref>
ربانی املشی در آبان ۱۳۴۹ در مسجد اعظم املش، دربارهٔ عملکرد رژیم پهلوی سخنرانی انتقادی کرد که مأموران شهربانی وی را بازداشت کردند و به ژاندارمری گیلان فرستادند.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۳۴.</ref> وی در اردیبهشت ۱۳۵۱ به اتهام اقدام علیه امنیت ملی در قم بازداشت شد و برای بار دوم روانه زندان قزل‌قلعه گردید؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۳۸–۱۴۰.</ref> اما در تیر ۱۳۵۱ به شرط عدم خروج از حوزه قضایی تهران از زندان آزاد شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۴۸.</ref> وی سپس در ۲۵ مرداد ۱۳۵۲ به دلیل فعالیت‌های ضد [[رژیم پهلوی]] و حمایت از امام‌خمینی به سه سال تبعید در شهر شوشتر خوزستان محکوم شد،<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۵۹.</ref> اما در آنجا نیز به فعالیت‌های خود ادامه داد؛ به همین دلیل رژیم پهلوی محل تبعید وی را در اردیبهشت ۱۳۵۳ از شوشتر به فردوس خراسان تغییر داد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۱۸۴.</ref> اما ربانی پس از ورود به آن شهر با اقامه نماز جماعت مردم را به خود جذب کرد؛ چنان‌که در آغاز فعالیت وی تعداد نمازگزاران از سی نفر بیشتر نبود؛ اما با فعالیت او به سیصد نفر افزایش یافت که موجب نارضایتی [[ساواک|سازمان اطلاعات و امنیت کشور]] (ساواک) شد؛ به همین دلیل ساواک در آغاز مانع از ادامه نماز جماعت وی شد و از اداره سوم درخواست تغییر محل تبعید وی را کرد. سپس در اسفند ۱۳۵۴ به دلیل ادامه فعالیت‌های سیاسی، وی را همراه ۶۱ نفر دیگر ممنوع‌الخروج کرد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۰۶–۲۲۷.</ref>


ربانی املشی در آبان ۱۳۵۶ همراه علما و مدرسان حوزه علمیه قم، درگذشتِ مشکوک سیدمصطفی خمینی را به امام‌خمینی تسلیت گفت<ref>مرکز اسناد، ۳/۲۲۹.</ref> و در مراسم چهلم وی در مسجد اعظم قم سخنرانی کرد و ضمن انتقاد به رفتار رژیم پهلوی نسبت به مردم و طلاب، خواهان آزادی [[سیدمحمود طالقانی]] و [[حسینعلی منتظری]] شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۶۸.</ref> در چهاردهم آذر همان سال، وی به سه سال اقامت اجباری در شهربابک کرمان محکوم شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۷۶.</ref> حضور وی تأثیر زیادی بر مردم گذاشت، تا جایی که شهربابک به مکانی برای اقدام علیه رژیم پهلوی تبدیل شد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۰۷.</ref> به همین دلیل ساواک او را در خرداد ۱۳۵۷، به شهر جیرفت کرمان منتقل کرد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۲۸ و ۳۳۲.</ref> اما ربانی املشی خیلی زود با مردم آن شهر نیز انس گرفت و خانه او محل تجمع [[مردم]] در [[نماز جماعت]]، خطابه و توزیع اعلامیه [[امام‌خمینی]] شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۶۸.</ref> با اوج‌گیری قیام و فعالیت‌های مردم، ربانی در شهریور ۱۳۵۷ به بهانه عیادت از پدر خود، به تهران رفت و آنجا همراه [[سیدهادی خامنه‌ای]]، [[محمدجواد حجتی کرمانی]] و [[عبدالمجید معادیخواه]] در حالی‌که اعلامیه‌های زیادی به همراه داشت، دوباره بازداشت و به جیرفت تبعید شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۴۱۸–۴۲۲.</ref> وی در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ به هنگام [[بازگشت امام‌خمینی به ایران|بازگشت امام‌خمینی به کشور]]، همراه دیگر روحانیان به استقبال ایشان در فرودگاه مهرآباد رفت.<ref>طاهری خرم‌آبادی، ۲/۲۸۰–۲۸۷.</ref>
ربانی املشی در آبان ۱۳۵۶ همراه علما و مدرسان حوزه علمیه قم، درگذشتِ مشکوک سیدمصطفی خمینی را به امام‌خمینی تسلیت گفت<ref>مرکز اسناد انقلاب اسلامی، اسناد انقلاب اسلامی، ۳/۲۲۹.</ref> و در مراسم چهلم وی در مسجد اعظم قم سخنرانی کرد و ضمن انتقاد به رفتار رژیم پهلوی نسبت به مردم و طلاب، خواهان آزادی [[سیدمحمود طالقانی]] و [[حسینعلی منتظری]] شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۶۸.</ref> در چهاردهم آذر همان سال، وی به سه سال اقامت اجباری در شهربابک کرمان محکوم شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۲۷۶.</ref> حضور وی تأثیر زیادی بر مردم گذاشت، تا جایی که شهربابک به مکانی برای اقدام علیه رژیم پهلوی تبدیل شد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۰۷.</ref> به همین دلیل ساواک او را در خرداد ۱۳۵۷، به شهر جیرفت کرمان منتقل کرد؛<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۲۸ و ۳۳۲.</ref> اما ربانی املشی خیلی زود با مردم آن شهر نیز انس گرفت و خانه او محل تجمع [[مردم]] در [[نماز جماعت]]، خطابه و توزیع اعلامیه [[امام‌خمینی]] شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۳۶۸.</ref> با اوج‌گیری قیام و فعالیت‌های مردم، ربانی در شهریور ۱۳۵۷ به بهانه عیادت از پدر خود، به تهران رفت و آنجا همراه [[سیدهادی خامنه‌ای]]، [[محمدجواد حجتی کرمانی]] و [[عبدالمجید معادیخواه]] در حالی‌که اعلامیه‌های زیادی به همراه داشت، دوباره بازداشت و به جیرفت تبعید شد.<ref>ربانی املشی، یاران امام، ۴۱۸–۴۲۲.</ref> وی در دوازدهم بهمن ۱۳۵۷ به هنگام [[بازگشت امام‌خمینی به ایران|بازگشت امام‌خمینی به کشور]]، همراه دیگر روحانیان به استقبال ایشان در فرودگاه مهرآباد رفت.<ref>طاهری خرم‌آبادی، ۲/۲۸۰–۲۸۷.</ref>


== فعالیت‌ها و مسئولیت‌ها ==
== فعالیت‌ها و مسئولیت‌ها ==
ربانی املشی پس از پیروزی انقلاب به همراه [[علی قدوسی]] و [[سیدحسن طاهری خرم‌آبادی]] ستاد انقلاب را در [[قم]] تشکیل داد که ازجمله فعالیت‌های آنان اعزام قضات به نقاط مختلف کشور بود.<ref>طاهری خرم‌آبادی، ۲/۳۲۹–۳۳۰.</ref> وی در مرداد ۱۳۵۸ نماینده مردم استان گیلان در [[مجلس خبرگان قانون اساسی]] و در سال ۱۳۶۱، نماینده استان خراسان در [[مجلس خبرگان رهبری]] شد.<ref>دبیرخانه، ۲/۳۴۹.</ref> او همچنین در سال ۱۳۶۳ در دومین دوره [[مجلس شورای اسلامی]]، نماینده مردم تهران و نایب‌رئیس دوم شد.<ref>آقایی جیرهنده، ۴۵ و ۵۲.</ref>
ربانی املشی پس از پیروزی انقلاب به همراه [[علی قدوسی]] و [[سیدحسن طاهری خرم‌آبادی]] ستاد انقلاب را در [[قم]] تشکیل داد که ازجمله فعالیت‌های آنان اعزام قضات به نقاط مختلف کشور بود.<ref>طاهری خرم‌آبادی، ۲/۳۲۹–۳۳۰.</ref> وی در مرداد ۱۳۵۸ نماینده مردم استان گیلان در [[مجلس خبرگان قانون اساسی]] و در سال ۱۳۶۱، نماینده استان خراسان در [[مجلس خبرگان رهبری]] شد.<ref>دبیرخانه مجلس خبرگان رهبری، خبرگان ملت، ۲/۳۴۹.</ref> او همچنین در سال ۱۳۶۳ در دومین دوره [[مجلس شورای اسلامی]]، نماینده مردم تهران و نایب‌رئیس دوم شد.<ref>آقایی و جیرهنده، مجلس شورای اسلامی، دوره دوم، ۴۵ و ۵۲.</ref>


رابطه ربانی املشی با [[امام‌خمینی]]، از دوره شاگردی برقرار شد. او که امام‌خمینی را معلم اخلاق، استاد و مراد خود و دارای ویژگی‌های شهامت، شجاعت، صلاحیت در رهبری افکار سیاسی عالی و بلند می‌دانست،<ref>جمهوری اسلامی، ۱۱؛ ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۲۲.</ref> در همه صحنه‌های مبارزه در کنار ایشان حضور داشت.<ref>اطلاعات، ۱۹.</ref> او در خرداد ۱۳۴۰، از امام‌خمینی اجازه در امور حسبیه دریافت کرد و ایشان در آن، وی را به فضایل درونی و صلاح و سداد و وثاقت موصوف دانست؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۲۱/۴۸۱.</ref> چنان‌که در نامه به سیدمهدی یثربی، از محبت‌های وی به ربانی در سفر تلیغی به کاشان قدردانی کرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱/۳۳۲.</ref>
رابطه ربانی املشی با [[امام‌خمینی]]، از دوره شاگردی برقرار شد. او که امام‌خمینی را معلم اخلاق، استاد و مراد خود و دارای ویژگی‌های شهامت، شجاعت، صلاحیت در رهبری افکار سیاسی عالی و بلند می‌دانست،<ref>جمهوری اسلامی، روزنامه، ۱۱؛ ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۲۲.</ref> در همه صحنه‌های مبارزه در کنار ایشان حضور داشت.<ref>اطلاعات، روزنامه، ۱۹.</ref> او در خرداد ۱۳۴۰، از امام‌خمینی اجازه در امور حسبیه دریافت کرد و ایشان در آن، وی را به فضایل درونی و صلاح و سداد و وثاقت موصوف دانست؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۲۱/۴۸۱.</ref> چنان‌که در نامه به سیدمهدی یثربی، از محبت‌های وی به ربانی در سفر تلیغی به کاشان قدردانی کرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱/۳۳۲.</ref>


واگذاری مسئولیت‌های چندی به ربانی‌املشی نیز نشانه اعتماد امام‌خمینی به وی بود؛ برای نمونه، در ۲۸/۲/۱۳۵۸ وی را در رأس هیئتی از فضلای حوزه علمیه، به استان گیلان و مازندران فرستاد تا از نزدیک به وضع مردم آن سامان رسیدگی کند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۲۱/۶۵۰.</ref> چنان‌که در‏ ۴/۹/۱۳۵۸ نیز، طی حکمی از وی خواست مشکلات موجود در گیلان را بررسی کند و در رفع آن بکوشد و از مردم منطقه نیز خواست تا با او در این زمینه همکاری کنند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۱/۱۱۶.</ref> ایشان در خرداد ۱۳۵۹ ربانی املشی را همراه جمعی دیگر عضو ستاد انقلاب فرهنگی<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۲/۴۳۱.</ref> و در تیر ۱۳۶۰ به دادستانی کل کشور منصوب کرد<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۴/۵۱۳.</ref> و در دی ۱۳۶۱ یوسف صانعی را به جای وی منصوب و از زحمات املشی تشکر کرد. ایشان با اشاره به اینکه این تغییر به معنای نامطلوب‌بودن افراد نیست، تأکید کرد بر اساس مصالح شغلی چنین تصمیمی گرفته شده و باید فکری کرد ربانی در جای دیگری خدمت کند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۷/۲۳۱.</ref> امام‌خمینی پس از چند روز، با تقدیر و تشکر از زحمات بسیار ربانی در مقام دادستانی کل کشور و همچنین در شورای عالی قضایی و اشاره به وثوق و اطمینان به وی، او را عضو فقهای شورای نگهبان قرار داد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۷/۲۴۲.</ref>
واگذاری مسئولیت‌های چندی به ربانی‌املشی نیز نشانه اعتماد امام‌خمینی به وی بود؛ برای نمونه، در ۲۸/۲/۱۳۵۸ وی را در رأس هیئتی از فضلای حوزه علمیه، به استان گیلان و مازندران فرستاد تا از نزدیک به وضع مردم آن سامان رسیدگی کند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۲۱/۶۵۰.</ref> چنان‌که در‏ ۴/۹/۱۳۵۸ نیز، طی حکمی از وی خواست مشکلات موجود در گیلان را بررسی کند و در رفع آن بکوشد و از مردم منطقه نیز خواست تا با او در این زمینه همکاری کنند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۱/۱۱۶.</ref> ایشان در خرداد ۱۳۵۹ ربانی املشی را همراه جمعی دیگر عضو ستاد انقلاب فرهنگی<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۲/۴۳۱.</ref> و در تیر ۱۳۶۰ به دادستانی کل کشور منصوب کرد<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۴/۵۱۳.</ref> و در دی ۱۳۶۱ یوسف صانعی را به جای وی منصوب و از زحمات املشی تشکر کرد. ایشان با اشاره به اینکه این تغییر به معنای نامطلوب‌بودن افراد نیست، تأکید کرد بر اساس مصالح شغلی چنین تصمیمی گرفته شده و باید فکری کرد ربانی در جای دیگری خدمت کند.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۷/۲۳۱.</ref> امام‌خمینی پس از چند روز، با تقدیر و تشکر از زحمات بسیار ربانی در مقام دادستانی کل کشور و همچنین در شورای عالی قضایی و اشاره به وثوق و اطمینان به وی، او را عضو فقهای شورای نگهبان قرار داد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه امام، ۱۷/۲۴۲.</ref>


== درگذشت ==
== درگذشت ==
ربانی املشی بر اثر عارضه مغزی در بهمن ۱۳۶۳ تحت عمل جراحی قرار گرفت.<ref>هاشمی رفسنجانی، امید و دلواپسی، ۷۴.</ref> در برخی منابع به مسموم‌شدن وی با داروهای سرطان‌زا به دست جریان [[سیدمهدی هاشمی]] اشاره شده است.<ref>محمدی ری‌شهری، ۲۶۵–۲۶۶.</ref> وی سرانجام پس از یک‌دوره بیماری در ۱۷/۴/۱۳۶۴ در ۵۱سالگی از دنیا رفت و در مسجد بالاسر [[حرم فاطمه معصومه(س)]] به خاک سپرده شد.<ref>محبوبی، ۳/۲۳۴–۲۳۵.</ref> از ربانی چهار دختر و یک پسر به جا مانده است.<ref>ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۱۸.</ref>
ربانی املشی بر اثر عارضه مغزی در بهمن ۱۳۶۳ تحت عمل جراحی قرار گرفت.<ref>هاشمی رفسنجانی، امید و دلواپسی، ۷۴.</ref> در برخی منابع به مسموم‌شدن وی با داروهای سرطان‌زا به دست جریان [[سیدمهدی هاشمی]] اشاره شده است.<ref>محمدی ری‌شهری، خاطرات سیاسی، ۲۶۵–۲۶۶.</ref> وی سرانجام پس از یک‌دوره بیماری در ۱۷/۴/۱۳۶۴ در ۵۱سالگی از دنیا رفت و در مسجد بالاسر [[حرم فاطمه معصومه(س)]] به خاک سپرده شد.<ref>محبوبی، محمدمهدی ربانی املشی، ۳/۲۳۴–۲۳۵.</ref> از ربانی چهار دختر و یک پسر به جا مانده است.<ref>ربانی املشی، تشکل فراگیر، ۴/۳۱۸.</ref>


== پانویس ==
== پانویس ==
خط ۸۳: خط ۹۳:
* زهره رضایی، [https://books.khomeini.ir/books/10005/538/ محمدمهدی ربانی املشی]، [[دانشنامه امام‌خمینی]]، ج۵، ص۵۳۸–۵۴۱.
* زهره رضایی، [https://books.khomeini.ir/books/10005/538/ محمدمهدی ربانی املشی]، [[دانشنامه امام‌خمینی]]، ج۵، ص۵۳۸–۵۴۱.


[[رده:شاگردان امام خمینی]]
[[رده:شاگردان امام‌خمینی]]
[[رده:مبارزان علیه رژیم پهلوی]]
[[رده:مبارزان علیه رژیم پهلوی]]
[[رده:مسئولان جمهوری اسلامی ایران]]
[[رده:مقاله‌های تأییدشده]]
[[رده:مقاله‌های ارزیابی‌شده]]
[[رده:مقاله‌های جلد پنجم دانشنامه امام‌خمینی]]
[[رده:مقاله‌های جلد پنجم دانشنامه]]
[[رده:مقاله‌های دارای تصویر]]
[[رده:مقاله‌های دارای تصویر]]
[[رده:مقاله‌های دارای جعبه اطلاعات]]
[[رده:مقاله‌های دارای جعبه اطلاعات]]
[[رده:مقاله‌های دارای لینک دانشنامه]]
[[رده:مقاله‌های دارای لینک دانشنامه]]
[[رده:نمایندگان مجلس شورای اسلامی]]
[[رده:اعضای مجلس خبرگان قانون اساسی]]
[[رده:اعضای مجلس خبرگان رهبری]]
[[رده:فقهای شورای نگهبان]]
[[رده:مقاله‌های دارای شناسه]]
۱۵٬۲۱۵

ویرایش