۲۱٬۲۸۸
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
(اصلاح نویسههای عربی، اصلاح ارقام) |
||
خط ۲: | خط ۲: | ||
آداب دینی و ملی را شعائر گویند. مهمترین | آداب دینی و ملی را شعائر گویند. مهمترین ویژگی شعائر را میتوان حکایتگری، علامت چیزی بودن، قراردادی بودن و موجب تمایز میان گروهها و فرهنگهای مختلف دانست. | ||
سیاست باستانگرایی پهلوی و تلاش برای کمرنگکردن شعائر مذهبی در [[جامعه|جامعه،]] از زمینههای [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] بود؛ چنانکه نقش شعائر و مناسبتهای ملی و مذهبی در پیروزی انقلاب انکارناپذیر است. پس از استقرار [[حکومت اسلامی]]، افزون بر شعائر دینی و برخی شعائر ملی موجود، بعضی مناسبتها نیز به عنوان نماد انقلاب و یومالله معرفی شدند. | سیاست باستانگرایی پهلوی و تلاش برای کمرنگکردن شعائر مذهبی در [[جامعه|جامعه،]] از زمینههای [[انقلاب اسلامی ایران|انقلاب اسلامی]] بود؛ چنانکه نقش شعائر و مناسبتهای ملی و مذهبی در پیروزی انقلاب انکارناپذیر است. پس از استقرار [[حکومت اسلامی]]، افزون بر شعائر دینی و برخی شعائر ملی موجود، بعضی مناسبتها نیز به عنوان نماد انقلاب و یومالله معرفی شدند. | ||
خط ۸: | خط ۸: | ||
امامخمینی همواره بر اهمیت شعائر دینی تأکید میکرد و رمز پایداری ارزشهای دینی را در حفظ و تعظیم آن میدانست. ایشان همچنین به برگزاری آیینهای ملی منطبق با اصول اسلام نیز توجه داشت و بزرگداشت سنتهای ملی را در کنار تعظیم شعائر مذهبی، وسیلهای برای رسیدن به پیشرفت میشمرد. | امامخمینی همواره بر اهمیت شعائر دینی تأکید میکرد و رمز پایداری ارزشهای دینی را در حفظ و تعظیم آن میدانست. ایشان همچنین به برگزاری آیینهای ملی منطبق با اصول اسلام نیز توجه داشت و بزرگداشت سنتهای ملی را در کنار تعظیم شعائر مذهبی، وسیلهای برای رسیدن به پیشرفت میشمرد. | ||
امامخمینی در حوزۀ شعائر دینی، همواره در برابر سه رویکرد موضعگیری میکرد: رویکرد | امامخمینی در حوزۀ شعائر دینی، همواره در برابر سه رویکرد موضعگیری میکرد: رویکرد شبه[[روشنفکری]]، رویکرد [[ملیگرایی]] و رویکرد خرافهگرایی. | ||
== معنی == | == معنی == |