ویکی امام خمینی:نوشتار پیشنهادی/۲۰۲۶/۸۰
سیدعبدالکریم هاشمی‌نژاد، شاگرد امام‌خمینی، استاد و سخنور مبارز و نماینده مجلس خبرگان قانون اساسی.
سیدعبدالکریم هاشمی‌نژاد در سال ۱۳۱۱ در بهشهر مازندران به دنیا آمد و از سال ۱۳۲۵ تحصیلات حوزوی را از کوهستان آغاز کرد. وی پس از چهار سال، برای ادامه تحصیل رهسپار قم شد و در مقطع درس خارج شاگرد امام‌خمینی بود. او از سال ۱۳۴۰ به مشهد رفت و علاوه بر حضور در درس سیدمحمدهادی میلانی و مجتبی قزوینی به تدریس پرداخت و از مدرسان برجسته بود. هاشمی‌نژاد در کانون بحث و انتقاد دینی اصول عقاید و مسائل سیاسی را هم درس می‌داد و با آغاز نهضت امام‌خمینی از یاران و همراهان امام‌خمینی بود و اولین زندانی شدن را در سال ۱۳۴۲ تجربه کرد. او و عباس واعظ طبسی، سیدعلی خامنه‌ای و محمدرضا محامی محور مبارزات در مشهد بودند. هاشمی‌نژاد علاوه بر فعالیت‌های خاص سیاسی، سخنوری توانا بود که با تأسیس «کانون فرهنگی جوانان» مسائل دینی و سیاسی-اجتماعی را برای جوانان بیان می‌کرد ولی ساواک سخنرانی‌های او را در این کانون از سال ۱۳۵۱ ممنوع کرد. نوشتن کتاب معروف «مناظره دکتر و پیر» توسط هاشمی‌نژاد سبب حساسیت بیشتر ساواک روی او شد. سخنرانی‌های او در سال‌های ۱۳۴۴-۱۳۵۳ در شهرهای مختلف کشور انجام می‌شد. او از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۵۶ در زندان بود و در سال‌های ۱۳۵۶ و ۱۳۵۷ یکی از محورهای مبارزات مردم مشهد بود. هاشمی‌نژاد پس از پیروزی انقلاب اسلامی به کار سیاسی تشکیلاتی و تربیت نیروهای مستعد و فرهنگی روی آورد. او دبیر حزب جمهوری اسلامی در خراسان بود و در مجلس خبرگان قانون اساسی به نمایندگی مردم مازندران برگزیده شد. وی در هفتم مهرماه ۱۳۶۰ همزمان با سالروز شهادت امام جواد(ع) و پس از جلسه پاسخگویی به سؤالات، توسط عناصر سازمان مجاهدین خلق ترور و به شهادت رسید و امام‌خمینی در پیام خود مراتب فضل و فداکاری او را ستود و او را فاضل و مجاهد خواند.