ویکی امام خمینی:نوشتار پیشنهادی/۲۰۲۶/۱۸
تلاوت قرآن، خواندن قرآن با آداب خاص ظاهری و باطنی.
در اسلام برتلاوت قرآن تأکید فراوان شده و یکی از دستورات قرآن کریم قرائت به اندازه ممکن و میسور است. در روایات فراوانی به قرائت قرآن و تدبر در آن تشویق شده است. قرائت و تلاوت قرآن، از مباحث علوم قرآنی است و در بسیاری از کتب تفسیری، تلاوت، فضیلت و آداب آن آمده است، برخی اهل معرفت، قرائت قرآن را از لوازم سلوک دانستهاند. امامخمینی با اذعان به اهمیت و جایگاه تلاوت قرآن با بیان اینکه تلاوت قرآن از وصایای پیامبر است به برخی احادیث در زمینه فضیلت تلاوت اشاره کرده و آدابی برای قرائت قرآن بیان میکند از جمله: تعظیم و بزرگ دانستن قرآن، نگاه تعلیمی به قرآن، اخلاص، حضور قلب در قرائت قرآن، تفکر و تدبر در آیات الهی و استعاذه از شیطان که مانع سیر و سلوک به سوی حق تعالی است. همچنین ایشان و برخی آثار باطنی تلاوت قرآن اشاره کرده است از جمله اینکه تلاوت قرآن سبب بالا رفتن درجات معنوی قاری است. امامخمینی زنگار گرفتن قلب را از عواملی میداند که مانع تأثیر مواعظ وحقایق قرآن بر قلب سالک میشود. به باور ایشان سرگرم به الفاظ شدن و بازماندن از سر نزول قرآن از حیلههای شیطان برای انسان متعبد است.