جانباز: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۸۵ بایت اضافه‌شده ،  ‏۱۰ دی ۱۴۰۱
جز
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱۱: خط ۱۱:
[[جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق علیه ایران]] نیز یکی از مهم‌ترین رخدادهای قرن بیستم بود که پس از گذشت سال‌ها از پایان آن، هنوز آثار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن پابرجاست.<ref>عنبری و اویسی فردویی، چالش‌های فرهنگی و هویتی جانبازان جنگ تحمیلی، ۱۱۴.</ref>{{سخ}}
[[جنگ تحمیلی هشت‌ساله عراق علیه ایران]] نیز یکی از مهم‌ترین رخدادهای قرن بیستم بود که پس از گذشت سال‌ها از پایان آن، هنوز آثار فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آن پابرجاست.<ref>عنبری و اویسی فردویی، چالش‌های فرهنگی و هویتی جانبازان جنگ تحمیلی، ۱۱۴.</ref>{{سخ}}
دربارهٔ پیامدها و آثار جنگ، مصادیق و تحلیل‌های متعددی وجود دارد؛ یکی از مهم‌ترین این مصادیق، آسیب‌دیدگی و جنگ‌زدگی است. آسیب‌دیدگان جنگ نیز متنوع‌اند؛ اما در میان آنان جانبازان به عنوان نماد و واقعیت‌های عینی جنگ، جایگاه ویژه‌ای دارند.<ref>عنبری و اویسی فردویی، چالش‌های فرهنگی و هویتی جانبازان جنگ تحمیلی، ۱۱۵.</ref>
دربارهٔ پیامدها و آثار جنگ، مصادیق و تحلیل‌های متعددی وجود دارد؛ یکی از مهم‌ترین این مصادیق، آسیب‌دیدگی و جنگ‌زدگی است. آسیب‌دیدگان جنگ نیز متنوع‌اند؛ اما در میان آنان جانبازان به عنوان نماد و واقعیت‌های عینی جنگ، جایگاه ویژه‌ای دارند.<ref>عنبری و اویسی فردویی، چالش‌های فرهنگی و هویتی جانبازان جنگ تحمیلی، ۱۱۵.</ref>
[[امام‌خمینی]] با توجه به ازخودگذشتگی و جانبازی‌های جانبازان انقلاب اسلامی، فداکاری آنان را یادآور و تداعی‌کننده فداکاران صدر اسلام می‌دانست و مجاهدت افتخارآمیز آنان را الگویی برای مجاهدان می‌شمرد؛<ref>۱۴/۱۸۳</ref> به‌گونه‌ای که از دیدگاه ایشان میان جانبازان و معلولان انقلاب اسلامی ایران و آنانی که در [[غزوه|غزوات]] پیامبر جنگیده و [[شهدا|شهید]] و معلول شده‌اند، تفاوتی وجود ندارد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۴۱–۴۴۲.</ref> ایشان جانبازان را مایه سرافرازی ملت [[ایران]]<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۱/۴۸۳.</ref> و دارای قدرت روحی و معنوی بالا می‌خواند و خود را در برابر آنها کوچک می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۱۶.</ref>
[[پرونده:حضور برخی جانبازان در منزل امام‌خمینی.jpg|بندانگشتی|حضور برخی جانبازان در منزل امام‌خمینی]]
 
[[امام‌خمینی]] با توجه به ازخودگذشتگی و جانبازی‌های جانبازان انقلاب اسلامی، فداکاری آنان را یادآور و تداعی‌کننده فداکاران صدر اسلام می‌دانست و مجاهدت افتخارآمیز آنان را الگویی برای مجاهدان می‌شمرد؛<ref>۱۴/۱۸۳</ref> به‌گونه‌ای که از دیدگاه ایشان میان جانبازان و معلولان انقلاب اسلامی ایران و آنانی که در [[غزوه|غزوات]] پیامبر جنگیده و [[شهدا|شهید]] و معلول شده‌اند، تفاوتی وجود ندارد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۴۱–۴۴۲.</ref> ایشان جانبازان را مایه سرافرازی ملت [[ایران]]<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۱/۴۸۳.</ref> و دارای قدرت روحی و معنوی بالا می‌خواند و خود را در برابر آنها کوچک می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۱۶.</ref><br>
از نگاه امام‌خمینی پیروزی انقلاب اسلامی، مرهون فداکاری و حماسه‌آفرینی جانبازان است که با خون خود شرافت انسانی ملت بزرگ ایران را بیمه کرده‌اند؛ از این‌رو آنان را صاحبان حقی بزرگ بر [[ملت]] می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۱۴۶–۱۴۷ و ۱۴/۷۹.</ref> ایشان جانبازان را ولی‌نعمت، صاحبان انقلاب و شهدای زنده خطاب می‌کرد؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۸/۱۴۹ و ۳۲۶؛ رفیق‌دوست، مصاحبه، ۴/۱۶۰</ref> چنان‌که آنان را رهبران نهضت اسلامی می‌دانست که بدون هیچ توقع مدح و ثنا و پاداشی، تعهد خود را به اسلام و [[قرآن]] ثابت کرده‌اند،<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۱۴.</ref> و بدن‌های ناقص‌شده آنان زبان گویایی است که به عظمت روح جاوید آنها شهادت می‌دهد؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۲۷</ref> این جانبازان اگر شکایتی هم دارند از آن جهت است که به فیض [[شهادت]] نرسیده‌اند<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۲۷.</ref> و تعبیر شهدای زنده برای آنان نیز از همین رو است.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۸/۳۲۶.</ref> ایشان با اظهار ناراحتی و تأسف از درد و رنجی که جانبازان تحمل می‌کنند،<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۴۰ و ۴۴۱.</ref> خود را چون پدری که در رنج فرزند شریک است، در درد و رنج آنان شریک می‌دانست<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۵۶؛ ۱۳/۴۰۸ و ۱۶/۱۴.</ref> و تنها محفوظ‌بودن [[ثواب]] این جانبازی‌ها نزد خداوند را تسکین‌دهنده این رنج و درد می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۵۶ و ۱۳/۴۰۸.</ref>
از نگاه امام‌خمینی پیروزی انقلاب اسلامی، مرهون فداکاری و حماسه‌آفرینی جانبازان است که با خون خود شرافت انسانی ملت بزرگ ایران را بیمه کرده‌اند؛ از این‌رو آنان را صاحبان حقی بزرگ بر [[ملت]] می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۱۴۶–۱۴۷ و ۱۴/۷۹.</ref> ایشان جانبازان را ولی‌نعمت، صاحبان انقلاب و شهدای زنده خطاب می‌کرد؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۸/۱۴۹ و ۳۲۶؛ رفیق‌دوست، مصاحبه، ۴/۱۶۰</ref> چنان‌که آنان را رهبران نهضت اسلامی می‌دانست که بدون هیچ توقع مدح و ثنا و پاداشی، تعهد خود را به اسلام و [[قرآن]] ثابت کرده‌اند،<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۱۴.</ref> و بدن‌های ناقص‌شده آنان زبان گویایی است که به عظمت روح جاوید آنها شهادت می‌دهد؛<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۲۷</ref> این جانبازان اگر شکایتی هم دارند از آن جهت است که به فیض [[شهادت]] نرسیده‌اند<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۶/۲۷.</ref> و تعبیر شهدای زنده برای آنان نیز از همین رو است.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۸/۳۲۶.</ref> ایشان با اظهار ناراحتی و تأسف از درد و رنجی که جانبازان تحمل می‌کنند،<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۳/۴۴۰ و ۴۴۱.</ref> خود را چون پدری که در رنج فرزند شریک است، در درد و رنج آنان شریک می‌دانست<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۵۶؛ ۱۳/۴۰۸ و ۱۶/۱۴.</ref> و تنها محفوظ‌بودن [[ثواب]] این جانبازی‌ها نزد خداوند را تسکین‌دهنده این رنج و درد می‌شمرد.<ref>امام‌خمینی، صحیفه، ۱۲/۵۶ و ۱۳/۴۰۸.</ref>


Image-reviewer، confirmed، templateeditor
۷۲۱

ویرایش