جهاد نفس
جهاد نفس یا جهاد اکبر از مفاهیم بنیادین اخلاق و عرفان اسلامی است که به مبارزه با گرایشها و صفات ناپسند نفس برای رسیدن به کمال انسانی اشاره دارد. امامخمینی جهاد با نفس را «جهاد اکبر» و بزرگترین جهاد انسان میداند و آن را منشأ سعادت یا شقاوت انسان معرفی میکند. به باور وی، در باطن انسان همواره میان جنود عقل و جنود جهل نبردی برقرار است و سعادت انسان در گرو غلبه عقل بر خواهشهای نفسانی است. امامخمینی برای تحقق جهاد با نفس، مراحلی همچون تفکر، موازنه، عزم، مشارطه، مراقبه، محاسبه و تذکر را برمیشمارد و بر مجاهدت مستمر، مراقبت از خواطر، اعتدال در ریاضت و آغاز خودسازی از دوران جوانی تأکید میکند. وی مباحث مربوط به جهاد نفس را در آثاری مانند شرح چهل حدیث، شرح حدیث جنود عقل و جهل و جهاد اکبر یا مبارزه با نفس تبیین کرده است.
مفهومشناسی و جایگاه
جهاد نفس به معنای مجاهده و مقابله با گرایشهای ناپسند نفس، مانند هواپرستی، شهوت، غضب و دیگر رذایل اخلاقی است.[۱] این اصطلاح بر فرایند مبارزه با نفس تأکید دارد، در حالی که تهذیب نفس بیشتر به نتیجه این مبارزه، یعنی پاکسازی نفس از رذایل و آراستن آن به فضایل، اشاره میکند. ازاینرو، تهذیب نفس حاصل و ثمره جهاد با نفس دانسته شده است.
اگرچه تعبیر «جهاد نفس» بهصراحت در قرآن نیامده، مفسران آیاتی درباره جهاد در راه خدا و مبارزه با هواهای نفسانی را ناظر به این مفهوم نیز دانستهاند؛ از جمله آیه ۷۸ سوره حج و آیه ۲۱۸ سوره بقره.[۲] همچنین مهمترین مستند اصطلاح جهاد نفس، روایتی از پیامبر اسلام(ص) است که پس از بازگشت گروهی از مسلمانان از جنگ، فرمود: «از جهاد اصغر به سوی جهاد اکبر بازگشتید» و جهاد اکبر را جهاد با نفس معرفی کرد.[۳] بر پایه این روایت، غلبه بر نفس، مقدمه پیروزی در دیگر عرصههای دینی و اجتماعی و شکست در برابر آن، منشأ سقوط اخلاقی و معنوی انسان شمرده شده است.
عالمان اخلاق و عرفان، جهاد نفس را محور تربیت اخلاقی و سیر و سلوک معنوی دانستهاند. به باور آنان، بسیاری از آموزههای اخلاقی اسلام، مانند مبارزه با رذایل، کنترل خواهشهای نفسانی، صبر، اخلاص و مراقبت از اعمال، جلوههایی از جهاد با نفس به شمار میروند.[۴] غزالی مجاهده را یکی از راههای اصلاح نفس و رسیدن به اعتدال قوای انسانی معرفی کرده است.[۵]
دیدگاه امامخمینی
امامخمینی جهاد با نفس را بزرگترین جهاد انسان و منشأ سعادت یا شقاوت او میداند. به اعتقاد وی، در باطن انسان همواره میان جنود عقل و جنود جهل (رحمانی و شیطانی) نبردی برقرار است و سعادت یا شقاوت انسان به غلبه یکی از این دو سپاه بستگی دارد.[۶]
مراحل جهاد نفس
امامخمینی برای جهاد با نفس مراحلی برمیشمارد که عبارتاند از: تفکر در خداوند، نعمتهای الهی، هدف آفرینش و رسالت پیامبران و نیز موازنه؛ یعنی سنجش منافع فضایل اخلاقی و زیانهای رذایل نفسانی؛ عزم بر ترک گناه، انجام واجبات و جبران گذشته؛ مشارطه، مراقبه و محاسبه؛ یعنی شرط کردن با نفس بر رعایت احکام شرعی، مراقبت از رفتار در طول روز و حسابرسی اعمال در پایان روز؛ و تذکر، به معنای یاد خدا و نعمتهای او.[۷]
وی همچنین محافظت از خیال را از مهمترین راههای مقابله با وسوسههای شیطان و ریاضت و مجاهدت مستمر را لازمه جهاد با نفس میداند.[۸] به باور او، هرچه صفات رذیله در نفس ریشهدارتر شوند، مبارزه با آنها دشوارتر خواهد شد؛[۹] ازاینرو، جوانی مناسبترین دوره برای آغاز خودسازی و جهاد با نفس است.[۱۰]
مدار با نفس و پرهیز از افراط و تفریط
امامخمینی با استناد به برخی روایات،[۱۱] بر مدارا با نفس در ریاضت تأکید کرده و معتقد است سالک نباید بیش از توان خود بر نفس سخت بگیرد؛ زیرا افراط در ریاضت ممکن است به سستی، رها شدن زمام نفس و ناکامی در سلوک بینجامد.[۱۲] از نظر وی، میزان ریاضت باید متناسب با توان و آمادگی نفس باشد و انسان با توجه به قوت و ضعف خود، به عبادت و مجاهده بپردازد.[۱۳]
منبعشناسی
امامخمینی در آثار متعددی به جهاد نفس پرداخته است؛ از جمله شرح چهل حدیث و شرح حدیث جنود عقل و جهل. وی همچنین کتاب مستقلی با عنوان جهاد اکبر یا مبارزه با نفس در این موضوع نگاشته است. افزون بر این، کتاب تهذیب نفس و سیر و سلوک از دیدگاه امامخمینی نیز به تبیین دیدگاههای اخلاقی و عرفانی او درباره جهاد با نفس اختصاص دارد.
پانویس
- ↑ امامخمینی، شرح چهل حدیث، ص۶.
- ↑ نگاه کنید به: راغب اصفهانی، ذیل «جهد».
- ↑ کلینی، الکافی، ج۵، ص۱۲.
- ↑ قشیری، لطائف الاشارات، ج۳، ص۱۰۶.
- ↑ غزالی، احیاء علوم الدین، ج۸، ص۱۰۵.
- ↑ امام خمینی، شرح چهل حدیث، ص۱۲.
- ↑ امامخمینی، شرح چهل حدیث، ص۶-۱۰.
- ↑ امامخمینی، شرح چهل حدیث، ص۱۷.
- ↑ امامخمینی، چهل حدیث، ص۱۱۱؛ امامخمینی، جهاد اکبر، ص۵۷–۵۸.
- ↑ امامخمینی، شرح چهل حدیث، ص۲۷۳؛ امامخمینی، حدیث جنود، ص۱۵۷؛ امامخمینی، صحیفه، ج۲، ص۱۰۱.
- ↑ کلینی، الکافی، ج۲، ص۸۶–۸۷؛ مجلسی، بحار الانوار، ج۷۵، ص۳۷۹.
- ↑ امامخمینی، آداب الصلاة، ص۲۵–۲۶.
- ↑ امامخمینی، آداب الصلاة، ص۲۷.
منابع
- امامخمینی، سیدروحالله، آداب الصلاة، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ شانزدهم، ۱۳۸۸ش.
- امامخمینی، سیدروحالله، جهاد اکبر، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ هجدهم، ۱۳۸۷ش.
- امامخمینی، سیدروحالله، شرح چهل حدیث، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ چهارم، ۱۳۸۸ش.
- امامخمینی، سیدروحالله، شرح حدیث جنود عقل و جهل، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ دوازدهم، ۱۳۸۷ش.
- امامخمینی، سیدروحالله، صحیفه امام، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی، چاپ پنجم، ۱۳۸۹ش.
- غزالی، محمد بن محمد، احیاء علوم الدین، تحقیق عبدالرحیم حافظ عراقی و عبدالقادر عیدروس، بیروت، دار الکتاب العربي، بیتا.
- راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تصحیح محمد سید کیلانی، بیروت، بیتا.
- قشیری، عبدالکریم بن هوازن، لطائف الاشارات، تصحیح ابراهیم بسیونی، قاهره، بینا، ۱۹۸۳م.
- کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علیاکبر غفاری و محمد آخوندی، دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۶۳ش.
- مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار(ع)، بیروت، دار احیاء التراث العربی، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق.